Zapach kobiety
Al Pacino w jednej ze swych najsłynniejszych ról.
 
Martin Brest, reżyserujący dość sporadycznie amerykański twórca, zrealizował swoją wersję bestsellerowej powieści Giovanniego Arpino (w 1974 powstała wersja włoska). Do skomplikowanej, wielowymiarowej roli emerytowanego, ociemniałego podpułkownika armii amerykańskiej zaangażował Ala Pacino, co okazało się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Potwierdził to Oscar dla najlepszego pierwszoplanowego aktora.
 
Charlie, maturzysta prestiżowej szkoły, wpada w tarapaty. Chłopak staje przed dylematem: albo doniesie na kolegów, albo odmówi kolaboracji i zostanie wydalony ze szkoły. Pochodzący z biednej rodziny Charlie ma tylko weekend na podjęcie trudnej decyzji. Chcąc poprawić swoją sytuację finansową podejmuje się weekendowej pracy. Ma towarzyszyć w przygotowaniu do świąt Frankowi Slade’owi, zgorzkniałemu, nadużywającemu alkoholu, emerytowanemu podpułkownikowi armii amerykańskiej. Frank jest niewidomy (wskutek głupiej, wojskowej brawury), a do tego zdaje się być grubiański i nieprzewidywalny. Slade zabiera chłopaka na weekend do Nowego Jorku. Charlie nie wie, iż porucznik ma bardzo precyzyjny plan… Frank chce ostatni raz pełną piersią poczuć życie i popełnić samobójstwo. Kilka dni spędzonych razem okaże się przełomem – zarówno dla ociemniałego wojskowego, jak i młodego, wchodzącego w dorosłość Charliego.
 
 
Poruszający dramat traktujący o rzeczach najważniejszych: kodeksie etycznym, życiu i konsekwencjach własnych czynów, honorze, przyjaźni i dojrzewaniu. Mimo problematyki, film jest zrobiony lekko, z wyczuciem filmowego rytmu, pełen energii, znakomitych dialogów i humoru, nie tylko słownego. Humanistyczne przesłanie na szczęście nie trąci nadmiernym dydaktyzmem, co jest również zasługą aktorskiego duetu Al Pacino-Chris O'Donnell. O kreacji tego pierwszego wspomina się zawsze przy okazji filmu Martina Bresta, bo to bezsprzecznie jedna z najwybitniejszych kreacji w dorobku aktora. Do historii kina przeszła już brawurowa scena, w której Al Pacino tańczy tango z uroczą Gabrielle Anwar. Zapach kobiety to również hołd złożony urodzie życia, swoisty manifest kultu kobiecości, wolności i godności osobistej. Ścieżkę dźwiękową do filmu skomponował Thomas Newman, autor muzyki do takich hitów jak American Beauty czy Gdzie jest Nemo?.
 
 
Oscar, trzy Złote Globy, wyróżnienie krytyków z Chicago, a także nagroda BMI (za muzykę) – to oficjalne wyrazy uznania dla filmu.   
 

Oceń film

Your rating: Brak Average: 5 (1 vote)

Galeria

Wszystkie prawa zastrzeżone AMC Networks International UK. Design by coldcity.