Paul Kerr był w latach 80. gwiazdą muzyki pop. Obecnie jest zapomnianym, zgorzkniałym mężczyzną, topiącym smutki w alkoholu. Pewnego dnia ląduje w szpitalu, gdzie dowiaduje się, że nie wie wszystkiego o swoim życiu. Okazuje się, że Paul ma 16-letnią córkę. Olivia to owoc krótkotrwałego romansu gwiazdora z Rebeką, kobietą, którą Paul pamięta jak przez mgłę. Bohater wychodzi ze szpitala i postanawia odwiedzić nieznaną mu dziewczynę. Olivia mieszka wraz z matką w Walii. Rebeka prowadzi fryzjerski biznes i ma nadzieję, iż córka odziedziczy po niej ten interes. Nastolatka ma jednak inne plany. Obdarzona przepięknym głosem dziewczyna marzy o zostaniu piosenkarką. Pojawienie się Paula okaże się brzemienne w skutki. I to dla wszystkich zainteresowanych.
Craig Ferguson znany jest w świecie filmowym przede wszystkim jako aktor i scenarzysta (Joint Venture). I ja tam będę to jedyny jak dotąd obraz przez niego wyreżyserowany. Obraz, którego Ferguson nie powinien się wstydzić. Szkockiemu twórcy udało się zgrabnie połączyć elementy dramatu, komedii, filmu familijnego, a także filmu muzycznego. Fabuła jest wciągająca i konsekwentnie prowadzona, postacie wyraziście zarysowane, a różnice charakterów są źródłem bezpretensjonalnego humoru. Film Fergusona to urocza komedia romantyczna z wpadającymi w ucho piosenkami (świetny wokal Walijki Charlotte Church). I ja tam będę spodobał się widzom w USA, gdzie otrzymał nagrodę publiczności na festiwalu U.S. Comedy Arts.